Selamat Tahun Bharu!!!

Kaartjes regelen, goede voornemens, inkopen doen, nieuwjaarsborrels en vuurwerk..Tot afgfelopen vrijdag schoof ik alles wat met Oud en Nieuw te maken had voor me uit, behalve de nieuwjaarswens in het Maleis die ik vond en vast had opgeslagen in een conceptbericht op mijn weblog.

Morgen is het zover. Al lijkt feestvieren nog ver weg. Eerst moet er nog gewerkt worden, vanaf een uurtje of 8, omdat er om half 9 iets live moet staan..nog 1 dagje in mijn eentje internetredactie, daarna wordt alles beter en komt alles goed. Kaartjes voor een feest of club heb ik niet geregeld, hoeft gelukkig ook niet. We zitten ergens op het Damrak, gezellig bij iemand thuis. De gemeente Amsterdam en de Postcodeloterij hebben toch besloten op de Dam te gaan aftellen(maar goed ook anders wordt vast een zootje in de stad, met al die toeristen die dan niet weten waar het feest is, en aan de drukte in de supermarkt op de Dam te zien zijn die er die jaar ook weer in grote getalen) maar goed, lekker om de hoek dus dat feest met al die toeristen. Vandaag ben ik alvast met mijn goede voornemens begonnen en gaan hardlopen. Amsterdam is echt heel mooi als bijna iedereen nog slaapt. En ik hou niet van voornemens vanaf 1 januari;-) Inkopen heb ik gedaan: een fles gin. De tonic bij de appie was uitverkocht ontdekte ik later. Dus die regelen we morgen. Of niet..Vandaag uitgenodigd voor een nieuwjaarsborrel ergens bij het amsterdamse bos, bel maar als je in de buurt bent of dorst hebt;). De borrel is van niemand dus iedereen is welkom. En vuurwerk...tsja, dat hoef je in Amsterdam echt niet zelf te kopen om ervan te kunnen genieten.

Eigenlijk kun je alles wat je nodig hebt voor oud en nieuw heel goed pas twee dagen vantevoren regelen. Bij deze wens ik iedereen vast een heel goed 2008: Selamat Tahun Bharu!!

En wil de echte Jack Johnson nu opstaan...

Voor de echte Jack Johnson-kenners, hier red nosed raindeer song by Jack Johnson, die andere was namelijk een neppert, al vond ik het filmpje wel beter passen...enjoy!

Mijn eigen wereldje...

Een grote gelamineerde wereldkaart hangt er aan mijn muur, al jaren..ooit aangeschaft op de vakantiebeurs. Daar staat altijd een stand, met wereldkaarten in alle soorten en maten. Ook dit jaar zijn ze er vast weer. Van 9 t/m 13 januari. Ik was van plan te gaan, maar ontdekte vandaag dat ik mijn eigen vakantiebeurs heb, in Parijs. Ook fijn. Maar nu, nu heb ik echt mijn eigen wereldje, in de vorm van een bolletje. Klein maar fijn. Hij heeft een prachtig plekje gekregen bij al mijn reisboeken. Gevonden in een classy ogende winkel aan de Vijzelstraat in Amsterdam, van buiten lijkt alles veel te duur. Maar binnen blijken veel dingen prima betaalbaar. Een topwinkel voor cadeautjes voor iedereen die van bootjes, vliegtuigjes en authentieke gekkigheidjes houdt. Alle producten die je daar kunt kopen en nog veel meer gave dingen staan op de site van AM living. Ze kunnen alles voor je bestellen. Erg verleidelijk;-)

Reizen met Google..

Benieuwd hoe het er met je vlucht voor staat of ga je iemand van het vliegveld ophalen? Toets dan het vluchtnummer in het zoekveld van Google. Je krijgt als eerste gevonden resultaat de verwachte vertrek- en aankomsttijden. Tot nog toe is deze functie alleen beschikbaar voor de Engelse versie van de site. Inmiddels zijn ze bij Google op het briljante idee gekomen om een zoekmachine voor verloren bagage te ontwikkelen. Als dat toch eens zou kunnen…

Boxing Day..

The Asian Yachting Newsletter of last week said:
If you are in and around Port Dickson, Malaysia on Boxing Day (26th Dec) come and celebrate the start of the Rolex Sydney Hobart Race at the annual AY Barbeque. To be held poolside from the AsianYachting Center, Straits View apartments at PD World Marina.

Yeah right..;-) To far away, I'll have my own party on Boxing day. We just came back from the biggest artificial outdoor iceskating track on this planet..so no sailing here. We only do frozen water in Holland these days...

In Holland we don't know Boxing day as they do in for example Australia, New Zealand , England and Canada. We call this day after Christmas nothing more than Second Christmasday...As I only know Boxing Day as the start of the Sydney-Hobart and a very important date in England's footballtraditions, I am quite curious where this funny word comes from..

so here it is...
Boxing Day is a traditional celebration, dating back to the Medieval Ages, and consisted of the practice of giving out gifts to employees, the poor, or to people in a lower social class. The name has numerous folk etymologies[3]; the Oxford English Dictionary attributes it to the Christmas box; the verb box meaning: "To give a Christmas-box (colloq.); whence boxing-day."

And watch this!
Boxing Day in the UK (and a similar thing happens on Boxing Day or the day after in Australia and New Zealand) is a day when stores launch one of the year's biggest sales periods. Boxing Day has become so important for retailers that they often extend it into a "Boxing Week".

Maybe Boxing Day isn't such a bad idea to introduce in Holland.....;-)

Christmas song carribean style..

A special song for everyone who celebrates Christmas in tropical temperatures. And for those who would looooove to organise a barbeque on the beach with live guitar music, palmtrees, an eski with booze and tropical temperatures! Close your eyes, listen and....
Dream on...;-) it's freezing outside!!! So I just built a beautiful little fire in the fireplace in stead of a big barbeque on the beach. Guitar music is playing and the gluhwein goes down pretty easy! Hohoho, merry Christmas!

By the way, it's only 10 hours, 59 minutes and 1 second to the start of the Sydney-Hobart, for those who are interested;-)

Sailing Santa..

To all faithful readers of my weblog!! Merry Christmas!!
Love you long time....

Niet fanatiek genoeg..

Zondagochtend 11:02 uur, de zon doet heel hard zijn best ons landje te verwarmen. Ik heb nog niet op het ijs gestaan en nu heb ik toch ernstig het gevoel dat ik niet fanatiek genoeg ben geweest. Ik ben er klaar voor, het schaatspak van mijn zusje past precies, maar denk dat de vrieskou er klaar mee is. Het wordt alleen maar warmer, de zon wordt alleen maar feller en het ijs alleen maar dunner. Maar één ding, ik haak niet af voordat ik zeker weet dat het ijs NIET meer houdt..

Uiteindelijk werd het een winterwandeling van anderhalf uur, geen koke-en-zopie maar gluhwein. Mij hoor je niet klagen;-) En een nieuwe Koek-en-Zopie-date staat gepland voor 2de kerstdag. In Biddinghuizen houdt het ijs ons zeker weten! We gaan de lanste openluchtschaatsbaan ter wereld uittesten! Met waarschijnlijk honderden andere, mag de pret niet drukken, ik zal en ik moet schaatsen, en wel dit jaar nog!

Koek-en-zopie-daten

Bijna als laatste verlaat ik kantoor. Alles is af, vijf hele dagen vrij(help!), op één klein ietsje wat nog even via internet gefixed moet worden, maar dat mag geen naam hebben. Ik voel me zo licht als een veertje, voor eventjes verlost van alle drukte. De deur trek ik met een tevreden glimlach achter me dicht en ik loop de kou in. Oei wat is het koud, heel erg koud. Brrrrr.. Maar tot mijn eigen verbazing trotseer ik de kou met gemak en met een vreemd gelukzalig gevoel. De meeste mensen zitten waarschijnlijk, zoals half Nederland, ziek thuis of al lekker met een bord eten voor het nieuws van zeven uur. Het is naast koud dus ook heeeel stil op straat. Het enige wat ik hoor is het gegak van de ganzen in de lucht. Ik denk stiekum eventjes aan Nils, Akka en Kruimel. Ik geniet van de kou, van de half-witte wereld en de stilte. Heel even, lang genoeg... Dan gaan de radartjes weer draaien, ik heb 5 hele dagen vrij! Yes, wat een feest! Mijn schaatsen zijn inmiddels bijna geslepen en de eerste koek-en-zopie-date staat. Freezingland, here I come!

Maak kans op een reischeque t.w.v. €1.000,-

Als soort van reisverslaafde in ruste(wacht maar, mijn tijd komt nog..of eigenlijk weer..) wordt ik nog dagelijks geprikkeld door mailtjes en smsjes van over the ocean..Tsja, als je er eenmaal mee besmet bent kom je er toch echt moeilijk vanaf. En de mensen van over the ocean doen ook erg goed hun best om het virus in mij zo snel mogelijk weer aan te wakkeren...

Aangezien ik niet meedoe met bovenstaande wedstrijd hebben jullie allemaal ineens veel meer kans op die reischeque van €1.000,-. Grijp nu je kans en stuur jouw reisverhaal en tips dan nu via het onderstaand formulier in of via reisverhaal@vakantie.nl of kijk op vakantie.nl wat je precies moet doen om te winnen!

Ik ontdek nu ook dat het engelse liedje my bonnie is over the ocean, helemaal niet zo heet...ahum..het zit dus zo: "My Bonnie Lies over the Ocean" is a traditional Scottish folk song. It may have its origin in the history of Charles Edward Stuart, commonly known as Bonnie Prince Charlie, the grandson of the deposed Stuart monarch James II. Many Highland Scots supported Bonnie Prince Charlie's attempt to restore the Stuarts to the English throne in 1745-46 by invading Scotland and England. Dussss.....

Een kinderhand is snel gevuld!

Met de allernieuwste gadget van Kinderen voor Kinderen! Als ik vertel over mijn allernieuwste gadget, 'mijn kinderdisco' tijdens het opruimen of als ik met mijn gadget in de vorm van een mp3 spelen, geelgekleurd in de trein zit, begint iedereen eerst een beetje te grinneken...MAAARRRR...zodra ze het dingetje aanzetten, de muziek begint te spelen en ze de fantastische teksten van de meest meegezonden hits van kinderen voor kinderen allemaal nog mee kunnen zingen gebeurt er iets fantastisch. Een glimlach van oor tot oor verschijnt op elk willekeurig gezicht en edereen zingt mee, van jong tot oud, ze kennen de teksten allemaal nog uit hun hoofd. Zelfs als ze in de luxe kurzaal in het Kurhaus zitten te eten, of voor een haardvuurtje tijdens een zakelijk uitje. Met een been op de stoep, de kerstezel, waanzinnig gedroomd, de baas van het journaal en je vader die is gek...ze staan er allemaal op! Binnenkort voor iedereen verkrijgbaar. Zo ook een mega verzamelbox met alle coolste hits van 1980 tot nu! Wat is jou favoriet?

Sexy en veilig aan de afwas!

Vanochtend, half grieperig achter mijn bureau kruipend, werkte ik als eerste de stapel post door. Er zat een felroze, glimmende envelop tussen. Gekleurde enveloppen zijn meestal gevuld met vrolijke en originele nieuwigheden! De inhoud was dit keer zeker verrassend. Een paar handschoenen voor de afwas. En niet zomaar een paar handschoenen, nee, ik ben sinds vandaag in het bezit van echte lovegloves! Mijn dag was om half 10 al helemaal goed, ondanks de griep die iedereen vlak voor de kerstdagen schijnt te vellen. De rest van de dag keek ik uit naar het moment waarop ik mijn lovegloves mocht aantrekken: de afwas! Toen ik eindelijk thuis was en ontdekte dat ik in alle drukte mijn lovegloves op kantoor had laten liggen, was ik toch blij dat de kaboutertjes de afwas al hadden gedaan;-) Morgen gaan we in de herkansing!

Mocht je nog een origineel kerstcadeau zoeken voor welk familielid dan ook..kijk dan snel op loveglove.nl

Ganzen en winterweer in freezingland

De herfst en de winter zijn de tijd van de ganzen – voor West-Europa wel te verstaan, en vooral voor de Nederlandse provincies Friesland, Flevoland en Noord-Holland. Zo ook hun gegak, we gingen er afgelopen weekend mee naar bed en we stonden er mee op, stelletje druktemakers..

Kerstsentiment...

Alvast ter voorbereiding op de kerstdagen. Een vrolijke noot voor iedereen die de komende kerstdagen nog ziet als een soort van kilimanjaro die je moet beklimmen...Gelukkig gaat het met kilimanjaro's vaak als volgt: als je eenmaal de top hebt bereikt is de barre tocht snel vergeten, en rest je alleen te genieten van het uitzicht...

Echt

Naast alle winkels die er al op stations te vinden zijn, nu ook de Hema in aantocht. Als dit plan niet bedoelt is om ons te vermaken omdat de treinen in de toekomst nog langer op zich laten wachten, vind ik het best een snood plan. Ik loop altijd nieuwsgierig die winkel in en er vrolijk weer uit, ook al heb ik niks gekocht. De Hema is van zachte pyama's, warme sokken, mijn eerste zwempakje, schoolspullen en zelfs mijn eerste schooltas voor de brugklas! Fotorolletjes, horloges, plakboeken zodra je zelf je foto's in kon plakken en warme saucijzenbroodjes als je met vriendinnetjes ging winkelen..Mijn eerste zakgeld werd zorgvuldig bij de Hema uitgegeven. Een veilige omgeving als een soort van rode hemadraad door mijn leven, om lekker rond te sneupen zonder dat iemand komt vragen je hulp nodig hebt. Waar je 's ochtends nog heel snel een nieuwe panty of fietslampjes kunt scoren als je ongepland ergens bent blijven slapen, of gewoon een vette ladder hebt meegesleept vanaf huis. 's avonds na je werk een flesje wijn halen en schone sokken, gewoon, voor het geval dat er een slaapfeestje op komst is..Komende zomer opent de eerste vestiging op Amsterdam cs, ik zeg, de pyamaparty's kunnen beginnen..echt hema!

Op de oceaan, wat zou jij doen...? (deel 2)

De woorden 'toeval' en 'te ver weg' bestaan niet meer in mijn wereld...er zijn de laatste weken zoveel dingen toevallig dat het allemaal niet meer op toeval berust kan zijn. En er zijn zoveel lieve mensen te ver weg dat te ver weg niet altijd meer te ver weg voelt. Gelukkig maar...

Kijkend naar de grote wereldkaart aan mijn muur vroeg ik mij gisteren af waar ze zou zijn en wat ze zou doen. Een paar minuten geleden klinkt het er-is-mail-waarschuwingsgeluidje van hotmail...via de sateliettelefoon komt er gewoon, alsof het niks is, vanaf de Atlantische Oceaan een berichtje binnen gevlogen! Het heet ook heel logisch oceans.net, net zoiets als planet.nl, maar dan anders. Je moet er namelijk niet op antwoorden zoals ik bijna had gedaan omdat het gewoon niet als 'te ver weg' voelt...Ik zou niet kunnen bedenken waar ze nu precies is en hoe laat het daar is, ik weet alleen uit de mail dat voor vandaag de zonsopkomst is geweest en dat de zonsondergang nog moet komen, dus ergens daar tussenin...zijn dolfijnen eigenlijk de hele dag wakker of zouden die ook doen aan middagdutjes?? Over een paar dagen weten we meer over golven, zonsop- en ondergangen en de middagdutjes van dolfijnen. Nog heel eventjes wachten..

Wisten jullie trouwens dat vanaf het moment dat de zon de horizon raakt, het 2 minuten en 31 seconden duurt voordat de zon helemaal achter de horizon verdwenen is. Echt waar, ik heb geteld, nadat mij deze vraag werd gesteld door een schipper uit Sydney, met inmiddels denk ik zo'n 34 syd-hobarts achter zijn naam...there's only one way to find out if it's right or not..

Op de oceaan, wat zou jij doen...?

Wat zou jij doen denk je, nu op dit moment, als je al een week midden op de Atlantische Oceaan zat en nog minstens een week had te gaan? Eten, drinken, slapen, wachten draaien, staren in het eindeloze niks, genieten van het geluid van aaneengeschakelde golven, van fluoriserend plankton bij volle maan, en wie weet een dolfijnenfamilie meezwemmend aan de boeg van de boot? Of...wind, regen, kou, en uiteindelijk....de zon....! We gaan het haar vragen als ze terug is...of eigenlijk, als ze onder een palmboom zit met haar laptopje op schoot. Op de plaats van bestemming. Ik kan niet wachten..

FC Yeti, Tibet (deel 2)

Het vervolg op mijn o zo actuele verhaal over mijn vet-coole FC Yeti-sjaal en de nieuw ontdekte sporen van de Yeti. Waarvan ik nog niet weet of ik het moet geloven. Vandaag een verhaal wat ik niet wil geloven: 'mijn' team, 'FC Yeti' is gewoon niet welkom is bij de Olympische Spelen in Bejing! Besloten op de internationale dag van de rechten van de mens. Dat kan toch niet waar zijn...Om te voorkomen dat ik nu echt wereldvreemd begin te worden nu ik niet meer elke maand in het vliegtuig zit ben ik me er toch maar eens heel goed in gaan verdiepen. Het resultaat is dat ik nu weer van alle ins en outs op de hoogte ben, dat ik ontdekt er ook heeel veel ins en outs zijn, en dat ik niet in de gaten had dat mijn onschuldige sjaal-verhaal van gisteren vandaag onderwerp van wereldnieuws zou zijn. Op zondag 20 april wordt het festival Ticket for Tibet georganiseerd op de NDSM werf in Amsterdam. Tijdens dit festival wordt er aandacht gevraagd voor de Race for Tibet, die voor zover ik begrijp, helaas al gestreden is, maar daarom niet minder aandacht verdient. Ook fan worden? Kijk op de fanclub van Team Tibet.

FC Yeti, Tibet (deel 1)

In één van de vele nieuwsbrieven met reisnieuws werd 4 december jongstleden gemeld dat er weer nieuwe bewijzen zijn gevonden voor het bestaan van de Yeti, oftewel de Verschrikkelijke Sneeuwman in de Himalaya.

Josh Gates, de presentator van het avonturenprogramma 'Destination Truth', en negen bergbeklimmers vonden tijdens een trektocht in de ijzige Khumbu Mount Everest-regio mysterieuze voetafdrukken. Deze vonden zij aan de kant van de Manju-rivier op een hoogte van 2850 meter. Eén van de drie voetafdrukken die gevonden zijn is dertig centimeter lang.
Van de voetafdrukken, die bijna twee keer zo groot zijn als een mensenvoet, worden afgietsels gemaakt. Deze worden meegenomen naar de Verenigde Staten voor verder onderzoek.
In Tibet en Nepal geloven veel mensen dat de Yeti bestaat, maar overtuigend bewijsmateriaal is eigenlijk nooit gevonden. Ook Gates weet niet of hij in de Verschrikkelijke Sneeuwman gelooft, hij vindt dat er eerst meer onderzoek verricht moet worden.

Of ie echt bestaat? Ik weet het serieus niet. Al lijkt het op onderstaande foto wel alsof ik een echte fan ben;-) Ik heb nu in ieder geval een actueel verhaal bij mijn sjaal voor alle mensen die vragen voor welke voetbalclub ik in hemelsnaam ben...

Stempelpost in Hilversum?

Kantoor is misschien voor veel mensen, in ieder geval wel voor mij, nog een plek waar ze leuke en soms ook zeer verrassende maar vooral persoonlijke post ontvangen. Dat wil zeggen, geen rekeningen, bekeuringen, bergen folders of ellendige brieven van vage organisaties die je vertellen dat je heel veel geld hebt gewonnen maar niet heus. Thuis wordt ik overladen met e-mails, telefoontjes, smsjes en berichtjes op hyves, facebook en mijn weblog...maar persoonlijke post is in deze moderne tijd toch wel een zeldzaamheid. Het is dan ook extra leuk om op kantoor elke envelop open te maken met je eigen naam erop, hoe groter hoe beter;-)









Nadat ik vanochtend deze envelop op mijn bureau kreeg dacht ik: zou er echt serieus iemand in op een kantoortje zitten die alle envelopjes versiert met groene kerststempels voor ze op de post gedaan worden? Of kindertjes die met papa of mama mee zijn naar kantoor omdat de oppas ziek is en sneeuwvlokjes stempelen? Of is alleen mijn envelopje door de voor mij onbekende afzender versiert? Het maakt niet uit, ik vind het briljant. Wie vandaag nog meer zo'n envelopje op zijn bureau heeft gekregen mag zijn vinger opsteken..Big brother is watching you;-)

Van kerstsint naar klaasman en terug..

Soms is het echt verwarrend in welke sfeer je je begeeft op 5 december, en als dit niet in een weekend valt, ook de dagen erna...Op kantoor gingen veel collega's eerder weg, samen met mijn collegaatje zat ik iets voor half 6 in een bijna leeg kantoor met speculaasjes een soort van sinterklaasavond te vieren...Op het pleintje voor de appie om de hoek liggen de kerstbomen ingepakt op een grote hoop. Onder groen plastic te wachten tot ze weer daglicht mogen zien. Mocht ik er maar vast eentje meenemen..Een vriendinnetje belt dat ze sinterklaas aan het vieren is. Dan komt toch de geheimzinnige sfeer van gezinnetjes met kleine kinderen of vriendengroepen die elkaar met suprises en onthullende gedichten laten weten hoeveel ze om elkaar geven (of niet..) weer om de hoek kijken. Maar voor de kassa's van de buurtsuper staan langer rijen alsof het een gewone avond is. Alleen aan de weinige cassières zie je dat er toch iets anders is dan anders. Ach, ik heb de tijd...Ik doe dit jaar niet aan sinterklaas. Gewoon, even niet. Niks zieligs aan, eigenlijk heel relaxed. En aan cadeautjes doe ik toch al het hele jaar door. Maar ik heb wel een mooie foto. Ik in de ban van de sinterklaasavond, mijn allerfliefste oma'tje in de nuchtere volwassen werkelijkheid, duidelijk genietend. Een mooie herinnering van oen ik nog geloofde in de goedheiligman..

Bear practising Tai-Bo

Ik heb vast de leukste reclame van 2007 uitgezocht(ook al is ie stiekum al van 2000)...kunnen we de laatste weken van 2007 de tv met rust laten, of de tv ons...en met een gerust hart beenwarmers breien, beyond de pannenlap haken, sudoku's oplossen, en vakantiegidsen doorbladeren want die komen in december alweer uit..

Zomaar een boek..

De avond voordat ik naar Turijn vertrok om daar te gaan bikkelen in het HHH, nu zo'n 2 jaar geleden, stond ik in de kou op het Max Euweplein. Vrienden van mij hielpen bij opnames van een fantastisch grappige en ook een beetje een verdrietige film over een jantje lacht jantje huilt, een clown...ik was er eigenlijk met geen reden, gewoon voor de leuk. Tegen het vele en koude wachten hadden de jongens een normaal boek meegenomen. Een normaal boek zeiden ze, nee, een fantastisch boek! Wat erg op je lachspieren werkt als je elkaar voorleest. Verder gaat het boek, voor zover ik me kan herinneren over niks. Maar als ik dit zeg, doe ik het boek tekort. Het is een boek wat je gewoon moet hebben, voor de leuk en om met vrienden om te lachen. Geheel in deze tijd en ontwikkelingen passend is de verfilming die ik vandaag op youtube ontdekte. Waarschijnlijk een van de passages in het boek die ik me niet meer kan herinneren: http://www.youtube.com/HetVerbond. Het duurt even voor de clown, sorry, clew komt maar hij komt...je kan dus ook meteen doorspoelen naar het einde..

Saved by de barman....

Na anderhalve dag lichtelijk grieperig en vermoeid op de bank te hebben gelegen was mijn eerste poging om het pisweer van gisteren te trotseren niet echt een succes. Na 300 meter had de wind het van mijn paraplu gewonnen en propte ik het bloemetjesding waar ik best aan gehecht was ietwat te aggressief in de eerste de beste prullenbak. Zo, ik had mijn statement gemaakt. Al drie weken elke dag regen...Terug thuis al zeiknat, dan maar met de tram, na 300 meter was mijn stoffen jas doorweekt. Dit werd niks. Terug naar huis om mijn niet al te flatteuze maar wel waterdichte zeiljas aan te trekken, en hup, toch maar op de fiets. Pffff, gelukkig wind mee richting de stad. Ik begon al medelijden te krijgen met het vriendinnetje met wie ik had afgesproken...Eenmaal bij het afspreekpunt aangekomen was al mijn energie weggeestroomd, waarschijnlijk toch niet 100% beter. Ik was zeiknat en mijn humeur was gedaald tot ver onder het minpunt.

Binnen bij de Balie had ik gelukkig snel een tafeltje bemachtigd in een huiselijke sfeer met laptops en glaasjes rode wijn. Gelukkig nog een kwartier om even bij te komen en mezelf een schop onder mijn kont te geven. Het gelukte echter binnen het kwartier, zonder veel energie, om weer te lachen. Dankzij de jolige barjongen met sluik haar tot bijna op zijn schouders die duidelijk lol had in zijn werk, tegen iedereen aardig deed en oprecht grappig was zonder bijbedoelingen. Vanaf de eerste zin verdween het onweer uit mijn hoofd. Hij had ook niet aardig kunnen doen, zo blij keek ik volgens mij niet. Maar misschien is dat juist zijn tactiek. Daar kwam het vriendinnetje, pfiew, saved by de barman...We hebben de hele middag alleen maar gelachen, ook met de barman. Die pretendeerde een scheut cognac in haar muntthee te hebben gedaan zodat ze onzichtbaar met mij mee kon drinken. Ik zat aan de rode wijn. Blij dat ik de regen en de wind had getrotseerd. En blij dat de barman wel een goed humeur had.

proef de winter...

Hollandse wintersferen: regen, kou, grijze luchten en veeeels te vroeg donker. Niks geen winterse taferelen om van te genieten, niks geen sneeuwballen te gooien, of dubbeltjes zoeken op het ijs omdat je weer eens onderuit schuifelt. Iedereen die buiten is wil het liefst zo snel mogelijk weer naar binnen, en haast zich onder en tussen de buien door zonder op- of om te kijken naar de plek van bestemming....Toch heb ik afgelopen week de winter geproefd. Nadat ik mijn eerste fles gluhwein had ingeslagen, had opgewarmd in een ouderwets steelpannetje, en met een volle mok met flink wat kaneel erover op de bank zat half verscholen onder een warme paarse fleecedeken. Mmmm, wat smaakt de winter soms toch lekker! Is het toch een goed jaar voor de tijd van het weer..

Anoniem op het wereldwijdeweb?? Mooi niet..

Als iemand nog dacht anoniem door het leven te kunnen op het wereldwijdeweb...ik help je uit de droom....dat kan niet meer. Oke, is was de afgelopen twee weken ook zo naïef om te denken dat dat wel kon, maar helaas. Zelfs als je overal een bijnaam invult als gebruikersnaam, en uiteindelijk je echte naam weer neerzet ergens verderop...weten ze je te vinden. Om erachter te komen hoe vaak, waar én met welke gegevens je op inernet staat is er een ideale site in de lucht met de titel Wieowie. Ik heb al gekeken, waardoor ik ook ontdekte dat ik dus zoals ik de afgelopen twee weken heel trots riep, toch niet anoniem door het leven ga op het wereldwijdeweb. Hoop maar dat ze van het forum deze site nog niet hebben ontdekt...

Mysterie kaagman..

Elke ochtend kijk ik nieuwsgierig door de ramen van het atelier, ingericht in een leegstaande op station RAI, naar binnen. Er liggen grote vellen papier, gebruikte verftubes, stoelen, koffiekopjes, lege flessen water en soms brand er licht. En soms ook niet. Ik vraag me altijd af of iemand vergeten is het licht uit te doen, en wie dat dan is, en ook, of diegene er nog is...Ik wacht altijd een paar minuten, soms 's ochtends vroeg, soms 's avonds, of bijna midden in de nacht. en ook gewoon overdag. Maar nog nooit heb een teken van leven kunnen ontdekken achter de grote glazen ramen. Toch wordt er echt gewerkt, koffiekopjes op steeds andere plekken en de soms nog natte verftekeningen zijn daarvan het bewijs. De schilderingen, verftekeningen en kunststukken achter deze ramen zweven in een soort van mysterie. Om iets meer over dat mysterie te weten te komen heb ik de internetsite bezocht van de man achter het leven wat zich in deze ruimte afspeelt. Zeker de moeite waard, hij maakt mooie dingen, maar was ik al van overtuigd voordat ik zijn site bezocht. Ik wordt er elke ochtend mee wakker onder het genot van een cappuccinootje op het station. Voor alle nieuwsgierigen...Hugo Kaagman. Enjoy!

Oesters van Nam Kee?

Er komt een mailtje binnen na een uitgebreide conversatie over het wereldwijde web over nieuwe vriendjes en weekendverhalen. "We gaan gezellig oesters eten!" Mijn reactie heel enthousiast: "Jeeej wat leuk, jullie samen?"

Nee dus, WIJ gingen oesters eten. Al drie weken stond de date van vanavond gepland, altijd gezellig, maar die oesters he...Ik kan me nog heel goed de eerste keer herinneren dat er zo'n glibberig ding door mijn slokdarm gleed. Het was in Utrecht, net als vanavond trouwens. Ik denk een jaar of 5 geleden, bij een gezellige verzameling van eetkraampjes op een verlicht plein. We moesten en zouden die avond een oester proeven want dat hadden we beide nog nooit gedaan. En het was toch wel heel stoer om eens in je leven iets te hebben gegeten wat heel duur is, en nu gratis, en zou moeten smaken als een flinke slok zeewater. Gelukkig konden we na het wegwerken van de oester de vergelijking maken, en ja, voor zover ik me kon herinneren smaakte een slok zeewater ook zo. We hadden zin in vanavond. Gezellig, oesters eten! En bijkletsen over waar de film van Nam Kee verder over gaat...jongens, jongens en alles wat je zo goed en zo kwaad als het kan onder de noemer jongens kan scharen. En dat is veel! Over de oesters was ik nog niet zo zeker na mijn eerste ervaring in utrecht een paar jaar geleden. Over de jongens overigens ook niet. Maar dat terzijde.

De oesters hebben niet heel lang op ons bord gelegen. Ze waren vers en heerlijk! Ik heb de zee gemist, maar toch ook weer niet. Zonder die zee zijn ze namelijk wel lekker. Dus wie zijn slok-zeewater-ervaring voorgoed wil uitwissen...

Hester with an E..

My story of last friday.
I woke up too late for work. Luckily I didn't have to start early because I planned to do important stuff:-) My drivers liscence really needs to be extended, very important since I ditched my car at the car cemetry and I hardly ever drive other peoples' cars these days.. Anyway, I checked my e-mail just before I jumped on my bike to the train station and found out I never received the newsletter I send the day before, a bit in a hurry. So instead of getting a new drivers liscense I decided to check what went wrong and dragged myself to the office, too early. Just before the train stopped at the airport a women dressed in a red coat complemented me abouy my earrings (wearing a white button in one ear as most of you have already noticed). She told me that she was in a hurry (what else is new..), she had to work at the airport: film returning travelers for a tv programm, her camaracrew phoned her, we exchanged email and phonenumber (she wrote: Hester with an E), she told me how funny this short meeting was for about four times, and that she would call me about filming at my office and then she was gone....

Today..
My phone rang, unknown number...A women's voice said: Hello Hester with an E..do you remember me? It was the women with the red coat who I met on the train on my way to the office. The women told me she was in hospital. And ofcourse, when you are very ill, in pain and in hospital you really really need to call a girl who you met randomly in the train on your way to Schiphol....

Now I do think this was a very funny meeting...

Indianen in Maleisië??

Al sinds ik terug ben uit Maleisie, een sedikit bahasa melayu spreek en daar echt een stukje van mijn hart heb verloren, vraag ik me af waarom er geen Maleis verkeersbureau bestaat in Nederland. Maar na het lezen van bovenstaand bericht is het toch wel echt een goeie zaak dat de minister van toerisme van Maleisië, Datuk Seri Tengku Adnan Tengku Mansor een Maleis verkeersbureau in Nederland wil openen in 2008.

Volgens Metro Amsterdam wonen er namelijk nu ook al Indianen in Maleisië...ik weet niet hoeveel procent er daar dan van zouden moeten zijn als ongeveer 56% maleis is, 32% chinees, 10% Indiër (afkomstig uit India en dus geen Indiaan!!), zo'n 80.000 Orang Asli's en nog enkele kleine stammen in Sabah en Sarawak. De juiste informatie over de opstand is wel te vinden op de nieuwspagina van de website Veelzijdig Maleisië.

Harde werkers in ruste trotseren weer en wind..

HEBBUH!!

Hoe komt het dat wij soms in vreselijke hebberige wezens veranderen als we in de verleiding worden gebracht om heel veel spulletjes voor weinig mee naar huis te nemen? Shoppen is niet echt een vergrotende trap van een basisbehoefte. Zoals bijvoorbeeld snaaien en snoepen dat van eten is en flink doorzakken dat van drinken. Toch koopt en koopt en koopt iedereen maar raak. In Maleisie trok ik 4 maanden lang van boot naar boot met een rugzakje van 4 kilo, en wat was ik gelukkig! Je hebt als mens eigenlijk veel van al die spullen niet nodig. Tuurlijk is winkelen gezellig en zijn mooie kleren leuk, maar het lijkt net of we nooit genoeg hebben gekocht..

Toch heb ik stiekum ook wel eens last van het koopvirus. Vanochtend deed ik heel even mee. Gekkehuis...Helemaal als je bedenkt dat de eersten op zaterdagochtend al voor 10 uur in de rij staan bij hun werkgever (terwijl het WEEKEND is!), de mensen die om 11 uur achter in de rij aansluiten zo'n anderhalf uur in de kou staan voor ze naar binnen mogen. Het binnen een grote chaos is en je helemaal gedoldraaid weer naar buiten strompeld. Waar iedereen dan bovenaan de trap staat te stuntelen met grote dozen omdat ze niet alles in een keer kunnen tillen. Eigenlijk is dit niks voor mij. Maar ik was te nieuwsgierig en besloot gisteren toch te gaan. En we gaan volgend jaar weer,haha, om te lachen! Met onze snowboots aan tegen koude voeten en een thermoskan warme koffie voor in de rij, en camera in de aanslag, wir sind dabei!

Inspiratie van Loesje..

Omdat Loesje vandaag jarig is.. Op mijn allernieuwste blauwe zakagenda (ik hou van blauwe keukens, en dus ook van blauwe agenda's) 2008 staat: "Keten me niet, boei me" Ik vind het een mooi voornemen van Loesje...

Lekkerrrrr...

Vanmiddag na de lunch kwam er een mailtje binnen met de boodschap dat er een schaal met toverballen in de lounge stond. Ons aangeboden door Flavorites.nl en Flavourzine.nl. Het is de moeite waard om even een kijkje te nemen, want behalve dat de toverbal mij in mijn luchtpijp schoot en mijn collega bijna die gekke greep moest toepassen (waarvan ik de naam nu niet durf te spellen en geen tijd heb om het op te zoeken), is de lancering wat mij betreft geslaagd. Een hele grote berg inspiratie! Alsof ik het zelf bij elkaar had gezocht!

Verslaafd aan tijdschriften?

Voor de echte tijdschriftenfreaks is er nu een niet te missen item. BEST of...Een 400 pagina's tellende verzameling van de allerleukste artikelen uit de bladen van Sanoma Uitgevers. Helemaal blij verrast was ik toen ik ontdekte dat er drie grote vellen creatief gekleurd cadeaupapier in zitten die je er voor de verandering eens gemakkelijk uit kunt halen. Dus zonder dat je een papiertje overhoudt wat net groot genoeg om een halve chocoladeletter in te pakken. Ach, een kinderhand is snel gevuld ;-) Morgen ligt ie in de winkel!

Cloggy in Asia

Heimwee heb ik als klein meisje ooit 1 keer gehad toen ik bij mijn opa en oma logeerde. De reden hiervoor was dat mijn moeder de griep had of zoiets, een echte reden om graag naar huis te willen als je een klein meisje bent...Verder kun je mij naar het buitenland sturen zolang je wil....echt! Natuurlijk gaan de lange periodes in het buitenland samen met rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan, en weer doorgaan. Maar heimwee en de behoefte om het avontuur achter me te laten en huiswaarts te keren, dat zit er niet in. Precies zes jaar geleden, in 2001, mocht ik als chef cook & dishwasher mee op een volgschip tijdens de Raja Muda Regatta in Maleisie. Het blonde meisje van de grote boot was ik, later captain Polly. Ze zijn nu op dit moment waarschijnlijk hard aan het strijden om de winst tussen Penang en Langkawi. En begin december zijn ze allemaal te vinden in Phuket... En nu heb ik toch een beetje heimwee..heimwee naar roti canai, pad thai, heimwee naar de klap die je krijgt als je op Kuala Lumpur International Airport door de schuifdeuren loopt en de warmte als een deken om je heen slaat, heimwee naar een glas te o ice limau, en heimwee naar vroeg opstaan, zeilen, blauwe plekken, overheerlijk aziatisch eten, prijsuitreikingen en gintonics. Heimwee naar tsja..kijk maar dan snap je het vast..

Tkan vriezen, tkan dooien..

Toen ik gisteravond niet kon slapen, kroop ik toch nog maar even uit mijn bedje. Ik zette de televisie aan in een poging mijn hoofd op andere gedachten te brengen. Ik viel midden in een gesprek met Steven de Jong in DWDD over de verfilming van de elfstedentocht van 1963. Reinier Paping, de winnaar van deze barre tocht, en de nummer twee Jan Uitham zaten er ook, als twee kwieke vrolijke mannetjes, a la het zonnetje in huis. En toen...verkondigde Jan iets waardoor ik weer een beetje hoop heb gekregen. Hij is er van overtuigd dat er weer een elfstedentocht gaat komen! Hij is geen weerman, geen tovernaar en geen waarzegger die de toekomst kan voorspellen. Maar wijsheid komt met de jaren zeggen ze toch? Krijgen we dan toch nog een kans om met een flesje berenburg langs te kant te staan? Het begin was er afgelopen weekend... (en ja, uiteindelijk heb ik toch nog een paar uurtjes heerlijk gedroomd...)

Lekker bezig..

Na een telefoongesprek met een vriendinnetje waarin we elkaar vertelden hoe druk we het wel niet hadden besloot ik vorige week dat ik het woordje druk zou gaan boycotten. Bijna iedereen geeft tegenwoordig als antwoord op de vraag: Hoe gaat het?:" Ja goed, druk.." Waarop de ander weer antwoord: "Ja, ik ook..". En ik beken. Ik doe zelf net zo hard mee. Want ja, ik heb het ook drukker dan ooit, gelukkig op de meeste moment leuk druk, dat helpt. Maar eigenlijk voegt het helemaal niks toe. Je wordt er niet speciaal door want iedereen heeft het druk, het is niet interessant om te vertellen en de drukte lost er ook niet door op. Want dan ging ik nu namelijk héél hard roepen dat ik het druk heb ;-) En eigenlijk vind ik druk sowieso een stom woord, waarschijnlijk door de drukke bezetting van het woordje druk in die stukkie. Bij één van mijn voorgaande werkgevers maakten we ooit de afspraak om in plaats van druk te zeggen lekker bezig. Klinkt al een stuk beter. Maar we kunnen elkaar ook gewoon iets leuks vertellen. Ik ben er namelijk van overtuigd dat als je het druk hebt, je ook een hele hoop beleefd. En die verhalen zijn wél interessant. Daar kan je met andere mensen om lachen, en daar krijg je energie van die je vervolgens weer kan inzetten om de drukte weg te werken. Alleen staan we bij die kleine, maar soms te weinig stil, en nemen we al helemaal niet de tijd niet om alle enthousiaste en blije verhalen te delen omdat we het daarvoor te druk hebben. En toen waren we weer bij af..

Inmiddels ben ik denk ik wel genezen van het woordje druk...

Paintable Boots

Dag giraf, zei Dikkertje Dap
weet je wat ik heb gekregen?
Rode laarsjes voor de regen...

Toevallig waren ze gisteravond bij Life&Cooking hoorde ik vandaag van de importeur, ze waren met net een dagje voor :-( Je vindt de laarsjes op een www.paintableboots.nl

Flying high...

Dit bord ontdekte ik vandaag na zo'n 20 uur Schiphol (met twee tussenstops) dit weekend. Ben vanavond meteen de site gaan checken en ontdekte het volgende: De regering is van plan in 2008 een extra ticketbelasting in te voeren. Deze ticketbelasting moet u elke keer betalen als u een vliegreis boekt. U dacht dat dit was om het milieu te helpen? Dat is niet zo: de 350 miljoen euro extra belastingopbrengsten gaan naar de staatskas. Laten we er met z'n allen even voor zorgen dat dat feestje in ieder geval niet doorgaat! Laat je stem achter op www.ikverticket.nl

Op een klein stationnetje..

smorgens in de vroegte...
(Station RAI, zondagochtend 08.36)

Feestje? Go Baquba...

Mijn ontdekking van de dag: Baquba Limón!

Na een dagje rennen, vliegen en indrukken opdoen op Schiphol gaat een borrel er wel in...Al twee jaar op de markt, maar zelfs de gave flessen waren mij nog nooit eerder opgevallen. Hoog tijd om het goed te maken. Vergelijken met een andere rum mag niet. Marketingtechnisch is namelijk het not-done om een concurrent naar beneden te halen heb ik vandaag op schiphol van een expert geleerd. Maar dat even terzijde. Deze rum, hoe je het ook went of keert, is zeker minder scherp dan zijn de meeste brouwels van de rumfamilie. Dus voor een succesvol feestje is dit de rum to get! Vanaf volgende week bij elke fles een boekje met fantastische cocktails! En als je daar niet op kunt wachten, een voorproefje van baquba-rum! Ik heb al een fles ingeslagen. Proost.

TOP weekend op Schiphol!

Shopping Centre Schiphol Plaza presents: TOP weekend! Mis 't niet!

En als jullie vandaag niet zijn geweest, en alle gave prijzen hebben gemist; morgen en overmorgen is het nog steeds feest op Schiphol! En ik zal je vertellen waarom. Sinds kort vind je op schiphol namelijk een heuse Starbucks, waar je ook koffie kunt drinken zonder dat je eerst een ticket moet kopen en met je paspoort door de douane hoeft. Voor de Starbucksverslaafden wordt deze hobby daar toch een heel stuk goedkoper van;-) Van een AH to Go tot de HEMA, een Nike store en een nieuwe winkel met vliegtuigjes..Tot mijn grote teleurstelling geen vliegtuigjes van Malaysian Airlines te bekennen maar ze maken het enigszins goed met een levensgrote vliegtuigmotor en landingsgestel die je daar van heel dichtbij kan bekijken! De volgende keer dus gewoon uitstappen op Schiphol als de treinen het weer eens laten afweten. Je kunt je er uren vermaken. En als je dit weekend nog tijd heb om vliegtuigen te spotten, kom dan ok even langs bij het TOP spel en maak kans op i-pods, digitale camera's, koffersets, cd's, handdoeken en nog veel meer, allemaal voor nop! We hadden kandidaten die gewoon een dagje uit waren op schiphol, en alsof ze van een verre reis kwamen bepakt en bezakt aan het eind van de dag weer huiswaarts keerden. Het zal je maar gebeuren...op Schiphol Airport!!

Febo

De Febo is zo ingeburgerd dat waarschijnlijk niemand zich meer afvraagt waarom deze krokettenboer eigenlijk zo heet? Een andere optie is dat ik het me nooit heb afgevraagd en dat verder iedereen het wel weet, gewoon, omdat het zo voor de hand ligt. Net als een kleuter van vier ook antwoord als je vraagt: "Hoe weet je dat?" Met een vragend en niet begrijpend gezichtje antwoord: "Nou, gewoon, dat weet ik gewoon". Tsja....

Op een zondagochtend, enkele weken gelden, rijdend op de afsluitdijk met BNR nieuwsradio richting Friesland. Meestal rond het tijdstip van Café Vondel, dit keer echter een stuk vroeger op de dag want we waren bij het programma-onderdeel boeken. Het was een echte Hollandse zondagochtend; een beetje mistig, teveel visjes en zondagsrijders op de weg, broodjes en koffie bij de benzinepomp en zeilbootjes op het spiegelgladde IJselmeer. Het boek wat besproken werd ging over typisch Hollandse producten, passend bij de sfeer van deze zondagochtend...

Het grappige van zo'n bespreking is dat je vaak de details onthoud waar je op dat moment heel even van opkijkt en misschien wel een opmerking over maakt tegen de persoon naast je in de auto. Maar waar je verder eigenlijk niks aan hebt. Het zijn van die weetjes die je tijdens een gesprek over niks, bij een biertje in de kroeg uit joligheid over tafel gooit. Gelukkig hebben we in Amsterdam veel kroegen. Dus mocht je in zo'n gesprek over niks verzeild raken, hier de enige 2 weetjes die ik heb onthouden, de rest is verdwenen in de mist van die ochtend. Evenals de titel van het boek, dus mocht iemand dat wel als 'weetje' hebben onthouden, feel free..

Wist u dat....
*Conimex, dat Aziatisch ogende merk met lijstplukkers op de verpakking, gewoon een Nederlands prodcut is. En de afkorting staat voor conserven import en exportmaatschappij?



* En.....dat de Febo dus gewoon de afkorting is van Ferdinand Bol, omdat de eerste geopende vestiging aan de Ferdinand Bolstraat stond, en nog steeds staat?

En ja, dit hadden we misschien ook gewoon kunnen weten. Ik kan die Febo-straat tenslotte vanuit mn raam zien liggen..

Elke week er heel eventjes 'tussenuit'...

Elke maandag beginnen we bij ons op de redactie aan een nieuwe week. Of eigenlijk een nieuwe volgende week. Zodra ik op maandag het weekend achter me heb gelaten begint het al te kriebelen. Elke week mag ik er heel eventjes tussenuit. Een nieuwe stad, streek, land of werelddeel ontdekken. Keer op keer maak ik een klein luchtsprongetje vanuit mijn bureaustoel van opwinding. Wauw! Er zijn nog zoveel gave dingen te ontdekken. Deze week is het helemaal feest. Eerst een stedentrip en dan een culinaire reis. Ik neem een kijkje in Kopenhagen. Ik wandel in gedachten door de stad. Ik herken de straatjes van de vorige keer dat ik hier was. De gekleurde huizen, gave vissersboten langs een soort van gracht, marktstalletjes die een knusse decembersfeer uitstralen en de zeemeermin aan de kust. Morgen mag ik morgen culinair Thailand ontdekken, het water loopt me al in de mond... Ik had vanochtend vanaf Schiphol ook stiekum in een koffer mee kunnen reizen naar dit fantastische land. Het was knap lastig om het aanbod te weigeren maar gelukkig heb ik me kunnen beheersen en maak ik mijn 'uitstapje' gewoon morgen;-) Waar de reis in de nieuwe volgende week naartoe gaat, heb ik bij toeval al ontdekt. Ik hou deze informatie nog heel even voor mezelf. Anders komt er van relaxen tijdens deze verre reis waarschijnlijk weinig terecht. Maar ik ben er klaar voor, de reiskriebels zijn niet meer te stoppen. Was het maar vast weer maandag...

Als de teksten voor het internet zijn herschreven, en de mooiste foto's zijn uitgezocht en bewerkt, staat er op vrijdag weer een prachtige reis online. En ben ik een ervaring rijker!

Inspiration at the office..

Lekker...
Fris muziekie.
Wauw! Is dat nou het poollicht?
en Dankjewel!

Recept

Het eerste recept voor in mijn Blog-receptenboek; de tonijnwraps van de avond van het verstoppertje spelen. Inmiddels heb ik ze bijna op elk feestje, elke bqq en elke borrel gemaakt. Dus ik ga maar eens wat nieuws verzinnen. En aangezien ze erg makkelijk en snel te maken zijn en ik eigenlijk bij elke gelegenheid wel de vraag wat er eigenlijk in zit, komt ie...

4 wraps
2 blikjes tonijn op waterbasis
150 gram kruidenkaas
1 eetlepel koriander(of naar persoonlijk smaak en ervaring aangepast) rucola

Warm de wraps op in de oven en laat ze vervolgens weer afkoelen. Dit klinkt inderdaad ietwat onlogisch maar anders verandert de kruidenkaas als snel in kruidensaus. Meng de tonijn, zonder de waterbasis die ze met ik weet niet wat voor reden in de fabriek in die blikjes leggen, met de koriander en de kruidenkaas. Smeer de wraps in met een dikke laag van dit 'smakelijk' uitziende mengsel en strooi daar een handvol rucola overheen. Rol de wraps op en zet ze naar hoeveel tijd je nog hebt, even in de koelast. Als voorafje kun je een halve wrap per persoon serveren, en voor de borrel snij je de wrap in 6/7 stukjes. Ready to attack?

Mijn 'Dag' is weg...

Sinds de avond dat Tommy Wieringa bij de Nightwriters in Panama het in zijn betoog over de site boekwinkeltjes.nl heeft gehad ben ik geabonneerd op hun nieuwsbrief. Echt een site waar je alle boeken kunt vinden die je zoekt. Als je nu naar de site van boekwinkeltjes.nl gaat kun je daar zelfs voor 5 euro (ipv €27,50, dus echt een aanrader als je dit interessant vindt!) de krant van je geboortedag bestellen, en wel van 'alle' dagen vanaf 1953...je hebt er zelfs de keus uit verschillende kranten zoals de International Herald Tribune, de Indonesian Observer, Trouw of de Sinar Harapan. Ik met mijn voorliefde voor Maleisië ging meteen overstag...blijkt dat mijn Dag gewoon weg is, nergens meer te vinden. En toch wil ik een krant. Ik vraag me nu eigenlijk af waarom ik zo nodig 10 dagen eerder wilde beginnen met de wereld ontdekken dan dat mijn moeder uitgerekend was;-) Dan was ik én een lentekindje geweest, én had ik vandaag kunnen kiezen tussen wel 5 kranten van mijn geboortedag! Maar ik zal daar wel zo mijn reden voor hebben gehad. Ik ga zo maar es op zoek naar een andere datum, want bestellen zal ik er ééntje...suggesties??

Donker

Zondagavond, met lekkere tonijnwraps en stokbroodjes met kaas en een wijntje voor de tv. Als ik de reclame van de lampionnen en de pot augurken voorbij zie komen bedenk ik me dat het al 19.17 uur is en ik nog geen deurbel heb gehoord. Gelukkig maar, want ik heb echt niks, maar dan ook niks in huis. Ik loop snel naar het raam en gluur naar buiten. He, shit.. Ik woon volgens mij weer sinds ja-ren op een kindvriendelijke plek. Bij de woonboot achter centraal is zeker weten nog nooit een lampion gesignaleerd, en dat jaar daarvoor was ik er denk ik niet. In mijn herinnering was St. Maarten op dit tijdstip al achter de rug en horen de lopertjes thuis hun buit uit te stallen. Ik heb vroeger ooit tegen een vergoeding van 5 gulden mijn hele buit in een keer in de prullenbak gekieperd, hoe stoer, maar dat terzijde. Veel later dan 6 uur waren in die herinnering de kindertjes in friesland niet thuis, veels te donker en veels te eng. Hier in Amsterdam is het door alle straatlantaarns nooit donker, dus ook niet om 19.17, en er lopen ook nog steeds meer mensen op straat op dit tijdstip dan in elk willekeurig dorp in Friesland... Dus nu zitten we met de gordijnen dicht, lampen uit, stilletjes voor de tv, met kaarsjes aan(dus eigenlijk best gezellig) te wachten tot ze voorbij zijn..het voelt een beetje als verstoppertje spelen. Maar dit liever dan wanneer aanbellen en ontdekken dat we wél thuis zijn...volgend jaar ga ik voor een betere voorbereiding, als ik dan weer op kindvriendelijke plek woon, wie weet...

Itchy feet

Heel even voelt het alsof ik er weer bij hoor. Ik waan me in de wereld van zeilers die de wereld over zwerven van regatta naar regatta, leven uit een backpack en genieten van de vele paradijsjes die deze planeet te bieden heeft en alle mooie mensen die er rondlopen. Voor mijn neus staat een warme cappuccino. Ik ben op Schiphol. Again. Dit keer met mijn zeilmaatje van Aussie Maid en een gebruinde Australische. Ik ben verzot op hun taaltje, zij op onze laarzen(tsja, wie niet??). Ooit, ooit ga ik terug. En dompel ik me weer onder in een wereld die bestaat uit vroeg opstaan, fanatiek zeilen in 35 graden, ginandtonics en rumandcokes drinken in het zwembad, eten, dansen, slapen en weer vroeg op om fanatiek te zeilen. Op Aziatische bodem...ooit...

Over 2 minuutjes gaat mijn trein, terug naar Amsterdam, terug naar mijn stad, lekker lunchen bij de Bazar op de Albert Cuijp met een vriendinnetje. En hard sparen voor een ticket. Cause I still have..

Vrijdagavond op de bank

De kroeg in, of thuis op de bank hangen? De hele avond, net als eigenlijk elke avond, niks boeiends op tv, maar de harde wind en regen maken het niet echt aantrekkelijk om er nog opuit te trekken. Na wat heen en weer zappen sta ik op het punt mijn bedje in te duiken, tot ik om half 12, met een verse pot warme yogithee op ned2 een paar schaatsers voorbij zie flitsen...ik realiseer me ineens dat in Salt Lake City de world cup wordt gehouden dit weekend. Ik nestel me tussen de tv en de bank met mijn paarse fleecedeken en mijn pot thee..Sven moet rijden, hij duikt als eerste onder de 1.43 met een persoonlijk record, 1.42.99. Maar dan ben ik getuige van het bijna allermooiste moment van iemands schaatscarriere..voor het eerst in zijn leven rijdt hij een wereldrecord. Zooo blij dat hij alleen nog maar kan huilen. Een tijd van 1.42.32 staat er op de klok. Sport, winnen, blijdschap en ontroering, het ontroert mij meer dan de meest dramatische film. Dit is echt! En ik heb, net als Erben in Salt Lake, een topavond!!

Storm op komst?

Ik was alweer vergeten hoe pijn je vingers kunnen doen als ze steen en steenkoud zijn en je je fiets op slot moet zetten. Na de hagelbui van vanochtend vroeg werd ik daar weer even fijn aan herinnerd. Gelukkig had ik nog 3 minuten tijd om een beker cappuccino te halen om mijn handen aan te warmen. Bij ons op de redactie worden we in ieder geval goed gewapend de deur uitgestuurd om lunch te halen, ook al is het maar 2 minuutjes lopen...

Torino, elke dag een flashback!

Gisteravond rond een uurtje of 10 was ie er weer, de flashback naar Turijn..allemaal de schuld van Jan Smit, of C&A.. misschien zelfs wel mijn eigen schuld. Sinds mijn HHH-in-Turijn-avontuur, ben ik, ik geef het eerlijk toe, wel een beetje fan van Jan. Herinneringen aan Turijn zijn er veel, maar er zijn er weinig die elke dag boven komen drijven. Na deze flashback besloot ik dat de herinneringen aan Jan en Turijn maar gedeeld moesten worden. De fles sambuca die tijdens het werken achter de bar soldaat gemaakt werd samen met Jan, de polonaises op dans met mij de tango door de bus als we 's nachts om 4 uur na zo'n 12 uur werken terugreden naar het hotel, de roddels over Jan en Ireen Wust (waarvan wij uit betrouwbare bron wisten dat het niet waar was) en Jan in onze HHH crewkleding.
Toen ik vanochtend om een uurtje of 8 alweer achter mijn bureau zat in een poging de eerste deadlines voor vandaag weg te werken was Jan alweer weg gezakt. Totdat ik samen met mijn collega op zoek ging naar gezellige, knusse winterse uitjes voor op onze site in week 52. Ineens, zonder dat daar aanleiding voor was, galmde Jan Smit met vrienden voor het leven uit de headset die op mijn bureau ligt...je kan je voorstellen dat ik daar echt heeeel hard om heb gelachen..nu moest het wel op mijn weblog, beaamde mijn collega..

Uiteindelijk bleek dat de site van snowworld een heel arsenaal aan muziek achter de site heeft gezet, maar ik blijf het toevallig vinden dat het nummer van Jan Smit op deze ochtend als eerste uit mijn headset galmde, en dat het me vanmiddag bijna 10 minuten kostte om dit nummer op de site van snowworld terug te vinden.

Magisch Schiphol

Sinds augustus dit jaar ben ik de trotse bezitter van een trajectkaart van de NS. Om zonder elke dag een kaartje te hoeven kopen 's ochtends half slaperig de trein in te stappen naar kantoor. Bovendien kan ik met dat stukje plastic ook nog eens voor nop naar Schiphol, en weer terug, en weer heen, en weer terug. Gewoon, omdat dat nou eenmaal op de route ligt. Vaker gebeurt het dat ik onderweg uitstap om even de sfeer te proeven, even rond te dolen en de volgende trein te halen. Voornamelijk op de terugweg, zoals vandaag. Laat was het toch al, drukte op kantoor, daar bovenop een vertraagde trein en geen aansluiting. Dus een lekkere italiaanse salade van Per tutti gaat er dan wel in. Snel nog even langs de hennes, en snel langs de HEMA voor boodschapjes die toch al op mijn lijstje stonden. Nieuwe fietslampjes die we godzijdank mogen blijven gebruiken van meneer de agent, nieuwe tandpasta want de opengeknipte tube was nu echt leeg..en toen waren we bijna een uur verder. Dat even snel was niet helemaal gelukt. Maar Schiphol doet iets met me, ik kom er tot rust en verlies mezelf in het wereldse van deze plek. Het bruist er van de energie, met honderden mensen die komen en gaan, bijkletsen, bijhuilen en bijgenieten. Over anderhalve week mag ik er weer drie dagen werken. Velen verklaren me voor gek dat ik mijn vrije dagen hiervoor opoffer. Maar ik vind het heerlijk! Dus ben je 16,17 of 18 november in de buurt, kom dan even meegenieten op Schiphol! Het is dan namelijk TOP weekend op de luchthaven! Mis 't niet;-)

Bananananas

Deze foto moest dus gewoon op mijn weblog. Misschien omdat deze groene bananen aangespoeld op de stranden van de friese eilanden Ameland en Terschelling of omdat de kleuren perfect bij mijn weblogsjabloon passen;-) En de olifanten en apen uit Emmen hebben maar mazzel! Een dagje naar het strand en zoveel eten als je maar wil voor slechts een retourtje met Doeksen of Wagenborg! Daar is dan wel weer goed over nagedacht.

Afkicken

Ik ben normaalgesproken niet snel geschokt door berichten in de krant. Voornamelijk omdat mijn leventje (nog) nauwelijks wordt beinvloed door de beslissingen van hogerhand. En ik mijn voor mijn energie wel een betere bestemming weet. Gisterochtend was dat echter een ander verhaal. In de Metro Amsterdam las ik dat er een enorme berg geld aan 12 Surinamers wordt gespendeerd zodat zij na een jaar in hun thuisland verslavingsvrij weer terug kunnen keren. En dat dit onder andere wordt vergoed door de AWBZ. Meteen schoot mij een telefoongesprek te binnen wat ik zo'n 3 jaar gelden met een psycholoog voerde. Ik wilde wel een keer langskomen had ik uiteindelijk toch maar besloten, want na 2 maanden werd het wel weer eens tijd elke dag lachend op te staan..Zijn antwoord was dat hij geen AWBZ uren meer beschikbaar had voor de komende 3 maanden. Maar dat ik gerust zelf 80 euro per consult mocht betalen als ik zo graag wilde komen, of 3 maanden mocht wachten. Toen vond ik dat al een ongelooflijke situatie..dat je dus nergens terecht kunt met je verhaal als je na heel veel wikken en wegen uiteindelijk besluit iemand te bellen. Aniewee, met mijn gaat het gelukkig inmiddels heel goed, misschien kunnen die surinamers het ook best wel zelf, als ze gewoon goed ingeburgerd zijn. Op zich zou je kunnen zeggen dat ze overingeburgerd zijn nu ze niet meer zonder drugs kunnen. Maar daarnaast vraag ik me af waarom die Surinamers hier zijn gekomen en zij gebleven, vast niet om een jaar naar hun eigen land terug te moeten keren om hun roots te ontdekken..

Gelukkig zijn er met mij meer die zich niet kunden vinden in het dit artikel..op de site van de telegraaf waren gisteravond al 1182 reacties gepost. He, fijn, voel ik me net een echte Nederlander.

En zo was er ineens een verklaring voor mijn topscore aan unieke bezoekers sinds starten van mijn weblog!

Als, en als, en als...

...dan had ik misschien vanavond via internet wel een bod gedaan op 25,6 meter lange steilsteven en er mijn eigen paleisje van gemaakt. Helaas kan ik haar net niet betalen(en dat net is niet cynisch bedoeld), woon ik niet meer in Leeuwarden en ga ik mijn amsterdaily life en mijn baan hier toch ook maar niet voor opgeven...


Vervolgens kwam ik op dezelfde site een oude liefde tegen. Het was 31 december 2006. Ik liep met 2 grote zakken oliebollen naar de woonboot van vrienden omdat ik daar die avond champagne zou gaan drinken. Onderweg viel ik als een blok voor haar uiterlijk. Ik maakte een foto en en liep daar een daagen trots mee rond. Het internet vertelde me nu dat mijn budget bij langena niet toereikend is voor de aanschaf van deze schoonheid, gelukkig knapte ik meteen af toen het interieur helemaaaal niet mijn ding is...pfiew...dat scheelt weer.

Mijn dagelijkse zoektocht naar een leuk koophuisje in Amsterdam en omgeving eindigde dus bij deze twee bootjes. Ach, een mens met genoeg dromen verveelt zich nooit..

Junglezegels

De jongen voor mij in de rij was aan de beurt. Hij keek naar mijn verzameling boodschapjes en realiseerde zich dat hij iets was vergeten. Toen ik voor hem aan de kant ging werd mijn aandacht getrokken door het meisje achter mij in de rij. Ze had een zwarte jas aan, lang zwart haar hing sluik langs haar gezicht hing en voor haar zwaar opgemaakte ogen. Net niet gothic genoeg om het gothic te noemen. Ze was met haar vriendje. Toen ik me omdraaide om af te rekenen, zag ik in een flits een stukje van de stickerrol met junglezegels liggen bij de kassa naast ons. Er zat geen cassière, het was ook al 21.38 en eindelijk rustig bij mijn buurtsuper. De meeste mensen doen iets gezelligs op zaterdagavond. Ik deed gezellig mijn laatste boodschapjes en was gezellig meteen als eerste aan de beurt.

Het net niet gothic meisje leunde nonchalant tegen de kassa, haar jas raakte de junglezegels. Ik bedacht me de ze ze eigenlijk best makkelijk mee kon nemen, maar stond daar niet langer dan de flits van de gedachte bij stil. Ik rekende af, deed mijn spulletjes in mijn tas en liep langs de lege kassa. De junglezegels waren weg. Ik keek er niet eens van op...het waren maar drie gekke zegeltjes, en toch kon ze de verleiding weerstaan. Misschien wel alleen omdat het niet mag. Want ik geloof nooit dat dat meisje nu thuis aan de keukentafel zit en haar zegeltjes zorgvuldig op een spaarkaart plakt....

Reisje naar niemandsland

Jippie! Het is weer het eerste weekend van de maand. Ik sleep me mijn warme bedje uit, toch ietwat moeizaam na een avond met net een paar mochito’s teveel. Maar er was een goede reden dus leg ik me neer bij het brakke gevoel en zet snel koffie. Actie in de taxi is vaak het beste medicijn voor mij op een katerige ochtend. Dus na een snelle douche en een goeie mok koffie, hup op de fiets en langs de AH to go op het station voor de nodige vitamientjes. Ik zie haar al staan, mijn partner in crime voor vandaag, een vriendinnetje die haar nieuwsgierigheid niet langer kon bedwingen. En dan, zijn we eindelijk op weg naar een heerlijk stukje niemandsland in Amsterdam. Aan de overkant stroomt de pond leeg. We halen een muntje bij de kassa voor drie euro en geven het bij de ingang weer af. Even acclimatiseren. “Jemig” hoor ik naast me, ik glimlach, die is om. Eerst een theetje halen voor ‘neuro en dan maar beginnen, ja, waar eigenlijk...Nou, gewoon, bij de kraam met koffie, thee en broodjes nog een stukje naar links en dan de achterste rij. De eerste aankoop is snel gedaan. En nog een, en nog een...

We krijgen trek en vragen een stempel, buiten is het licht fel aan onze ogen. Op naar het restaurant over het IJ of eigenlijk, het Noorderlicht, kwam ik vandaag achter. Lekker, we bestellen een verse muntthee en een tosti met curry om de laatste sporen van de kater uit te wissen.

Terug op de pond nemen de skyline van Amsterdam in ons op.
“Best mooi die industrie eigenlijk, fotografisch gezien dan he.”
“Hihi, ik dacht al dat je dat bedoelde.”

We gaan weer, onderweg krijgen we veel reacties op de wereldbol in het kratje voor op haar fiets. Net een hondje waar iedereen opmerkingen over maakt, maar toch net anders. Het is ook best een grappig gezicht, helemaal met haar blije gezicht veroorzaakt door deze aankoop. Maar het allerleukste is nog dat de IJhallen er weer een fan bij hebben! En het reisje naar het stukje niemandsland in Amsterdam was zoals elke keer weer ultiem ontspannend...ook een reisje boeken? Misschien kom ik je daar wel tegen, mijn vaste IJhallenmaatje is er dan ook weer bij. Toch?

putsen en metten voor de wintersport...

Het is nog best vroeg om al aan wintersport te denken en in Nederland nog lang geen winter als ik 's ochtends nog in mijn koltrui trui met gekleurde sjaal als accessoire naar de trein kan lopen. Als toch wel fanatieke schaatsliefhebber (volgens mij mochten wij heeeel vroeger alleen met een bord snert, plat op onze buik liggend, voor de tv eten als de elfstedentocht was...) mis ik de winter. Ik mis de sneeuwballengevechten, de lange schaatstochten op buitenijs, en de spanning van het wel of niet horen van de befaamde woorden: 'it giet oan!!' Terwijl ik dit zinnetje in het fries opschrijf, lopen, geloof het of niet, de rillingen over mn rug..hoezo stiekum toch wel fanatiek...

Voor een sneeuwballengevecht moeten we dan maar een weekendje naar Zoetermeer of Winterberg en voor het schaatsen plat voor de buis tijdens NK's, EK's en WK's om onze helden te zien winnen, volgende week alweer de World Cup in Salt Lake. Afgelopen week las ik zelfs in de krant dat alle fanatieke schaatsliefhebbers in het buitenland ook het schaatsen live kunnen volgen op schaatsen.nos.nl

Maar dus, als gevolg van de waardeloze winters in Nederland is het eigenlijk zonde veel geld uit te geven aan winterkleren, sjaals, mutsen en petten. www.plutosport.nl is dé oplossing, omdat het criterium 'leuk' toch wel wint van 'echt nodig'.... Mutsen, petten, sjaals, skibroeken en jassen van bekende sportmerken koop je hier voor portemonneevriendelijke prijzen. en als je dit jaar geen winter viert kun je er ook nog terecht voor de leukste tassen!