Nee dus, WIJ gingen oesters eten. Al drie weken stond de date van vanavond gepland, altijd gezellig, maar die oesters he...Ik kan me nog heel goed de eerste keer herinneren dat er zo'n glibberig ding door mijn slokdarm gleed. Het was in Utrecht, net als vanavond trouwens. Ik denk een jaar of 5 geleden, bij een gezellige verzameling van eetkraampjes op een verlicht plein. We moesten en zouden die avond een oester proeven want dat hadden we beide nog nooit gedaan. En het was toch wel heel stoer om eens in je leven iets te hebben gegeten wat heel duur is, en nu gratis, en zou moeten smaken als een flinke slok zeewater. Gelukkig konden we na het wegwerken van de oester de vergelijking maken, en ja, voor zover ik me kon herinneren smaakte een slok zeewater ook zo. We hadden zin in vanavond. Gezellig, oesters eten! En bijkletsen over waar de film van Nam Kee verder over gaat...jongens, jongens en alles wat je zo goed en zo kwaad als het kan onder de noemer jongens kan scharen. En dat is veel! Over de oesters was ik nog niet zo zeker na mijn eerste ervaring in utrecht een paar jaar geleden. Over de jongens overigens ook niet. Maar dat terzijde.
De oesters hebben niet heel lang op ons bord gelegen. Ze waren vers en heerlijk! Ik heb de zee gemist, maar toch ook weer niet. Zonder die zee zijn ze namelijk wel lekker. Dus wie zijn slok-zeewater-ervaring voorgoed wil uitwissen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten