Ik ben normaalgesproken niet snel geschokt door berichten in de krant. Voornamelijk omdat mijn leventje (nog) nauwelijks wordt beinvloed door de beslissingen van hogerhand. En ik mijn voor mijn energie wel een betere bestemming weet. Gisterochtend was dat echter een ander verhaal. In de Metro Amsterdam las ik dat er een enorme berg geld aan 12 Surinamers wordt gespendeerd zodat zij na een jaar in hun thuisland verslavingsvrij weer terug kunnen keren. En dat dit onder andere wordt vergoed door de AWBZ. Meteen schoot mij een telefoongesprek te binnen wat ik zo'n 3 jaar gelden met een psycholoog voerde. Ik wilde wel een keer langskomen had ik uiteindelijk toch maar besloten, want na 2 maanden werd het wel weer eens tijd elke dag lachend op te staan..Zijn antwoord was dat hij geen AWBZ uren meer beschikbaar had voor de komende 3 maanden. Maar dat ik gerust zelf 80 euro per consult mocht betalen als ik zo graag wilde komen, of 3 maanden mocht wachten. Toen vond ik dat al een ongelooflijke situatie..dat je dus nergens terecht kunt met je verhaal als je na heel veel wikken en wegen uiteindelijk besluit iemand te bellen. Aniewee, met mijn gaat het gelukkig inmiddels heel goed, misschien kunnen die surinamers het ook best wel zelf, als ze gewoon goed ingeburgerd zijn. Op zich zou je kunnen zeggen dat ze overingeburgerd zijn nu ze niet meer zonder drugs kunnen. Maar daarnaast vraag ik me af waarom die Surinamers hier zijn gekomen en zij gebleven, vast niet om een jaar naar hun eigen land terug te moeten keren om hun roots te ontdekken..Gelukkig zijn er met mij meer die zich niet kunden vinden in het dit artikel..op de site van de telegraaf waren gisteravond al 1182 reacties gepost. He, fijn, voel ik me net een echte Nederlander.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten