Donker

Zondagavond, met lekkere tonijnwraps en stokbroodjes met kaas en een wijntje voor de tv. Als ik de reclame van de lampionnen en de pot augurken voorbij zie komen bedenk ik me dat het al 19.17 uur is en ik nog geen deurbel heb gehoord. Gelukkig maar, want ik heb echt niks, maar dan ook niks in huis. Ik loop snel naar het raam en gluur naar buiten. He, shit.. Ik woon volgens mij weer sinds ja-ren op een kindvriendelijke plek. Bij de woonboot achter centraal is zeker weten nog nooit een lampion gesignaleerd, en dat jaar daarvoor was ik er denk ik niet. In mijn herinnering was St. Maarten op dit tijdstip al achter de rug en horen de lopertjes thuis hun buit uit te stallen. Ik heb vroeger ooit tegen een vergoeding van 5 gulden mijn hele buit in een keer in de prullenbak gekieperd, hoe stoer, maar dat terzijde. Veel later dan 6 uur waren in die herinnering de kindertjes in friesland niet thuis, veels te donker en veels te eng. Hier in Amsterdam is het door alle straatlantaarns nooit donker, dus ook niet om 19.17, en er lopen ook nog steeds meer mensen op straat op dit tijdstip dan in elk willekeurig dorp in Friesland... Dus nu zitten we met de gordijnen dicht, lampen uit, stilletjes voor de tv, met kaarsjes aan(dus eigenlijk best gezellig) te wachten tot ze voorbij zijn..het voelt een beetje als verstoppertje spelen. Maar dit liever dan wanneer aanbellen en ontdekken dat we wél thuis zijn...volgend jaar ga ik voor een betere voorbereiding, als ik dan weer op kindvriendelijke plek woon, wie weet...