De woorden 'toeval' en 'te ver weg' bestaan niet meer in mijn wereld...er zijn de laatste weken zoveel dingen toevallig dat het allemaal niet meer op toeval berust kan zijn. En er zijn zoveel lieve mensen te ver weg dat te ver weg niet altijd meer te ver weg voelt. Gelukkig maar...
Kijkend naar de grote wereldkaart aan mijn muur vroeg ik mij gisteren af waar ze zou zijn en wat ze zou doen. Een paar minuten geleden klinkt het er-is-mail-waarschuwingsgeluidje van hotmail...via de sateliettelefoon komt er gewoon, alsof het niks is, vanaf de Atlantische Oceaan een berichtje binnen gevlogen! Het heet ook heel logisch oceans.net, net zoiets als planet.nl, maar dan anders. Je moet er namelijk niet op antwoorden zoals ik bijna had gedaan omdat het gewoon niet als 'te ver weg' voelt...Ik zou niet kunnen bedenken waar ze nu precies is en hoe laat het daar is, ik weet alleen uit de mail dat voor vandaag de zonsopkomst is geweest en dat de zonsondergang nog moet komen, dus ergens daar tussenin...zijn dolfijnen eigenlijk de hele dag wakker of zouden die ook doen aan middagdutjes?? Over een paar dagen weten we meer over golven, zonsop- en ondergangen en de middagdutjes van dolfijnen. Nog heel eventjes wachten..
Wisten jullie trouwens dat vanaf het moment dat de zon de horizon raakt, het 2 minuten en 31 seconden duurt voordat de zon helemaal achter de horizon verdwenen is. Echt waar, ik heb geteld, nadat mij deze vraag werd gesteld door een schipper uit Sydney, met inmiddels denk ik zo'n 34 syd-hobarts achter zijn naam...there's only one way to find out if it's right or not..
12 december 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Midden op de oceaan, wat zou jij doen?
Die vraag werd me een aantal weken geleden gesteld en sindsdien heb ik er in gedachten mee lopen spelen.
Het oversteken van een oceaan heeft iets wat tot de verbeelding speelt. Veel mensen doen het inmiddels ieder jaar, maar toch blijft het een spannend avontuur.
Ik droom tijdens drukke dagen vaak van het gevoel wat je krijgt midden op de oceaan; het eindeloos genieten van kleine dingen & nadenken over alles en niets onder een enorme sterrendeken.
Opeens is je wereld nog maar heel klein, ongeveer 68feet om precies te zijn. Je kunt niet naar de bios, of heerlijk dropjes eten in het park en toch mis je dat dan helemaal niet. De dagen zijn vol met het zeilen van de boot, soms bakken van brood & verder gewoon heerlijk genieten van de hele dag.
dat is wat je doet midden op de oceaan, denk ik.
Een reactie posten