Koek-en-zopie-daten

Bijna als laatste verlaat ik kantoor. Alles is af, vijf hele dagen vrij(help!), op één klein ietsje wat nog even via internet gefixed moet worden, maar dat mag geen naam hebben. Ik voel me zo licht als een veertje, voor eventjes verlost van alle drukte. De deur trek ik met een tevreden glimlach achter me dicht en ik loop de kou in. Oei wat is het koud, heel erg koud. Brrrrr.. Maar tot mijn eigen verbazing trotseer ik de kou met gemak en met een vreemd gelukzalig gevoel. De meeste mensen zitten waarschijnlijk, zoals half Nederland, ziek thuis of al lekker met een bord eten voor het nieuws van zeven uur. Het is naast koud dus ook heeeel stil op straat. Het enige wat ik hoor is het gegak van de ganzen in de lucht. Ik denk stiekum eventjes aan Nils, Akka en Kruimel. Ik geniet van de kou, van de half-witte wereld en de stilte. Heel even, lang genoeg... Dan gaan de radartjes weer draaien, ik heb 5 hele dagen vrij! Yes, wat een feest! Mijn schaatsen zijn inmiddels bijna geslepen en de eerste koek-en-zopie-date staat. Freezingland, here I come!