Matthijs-moe

Beste een charmante man hoor op z'n tijd, geef ik eerlijk toe. Hij kwam ons als marketingafdeling persoonlijk de hand schudden onder het mom: "Ik moet jullie te vriend houden heb ik begrepen." Jazeker moest hij dat, want wij organiseerden tenslotte zijn feestje. Bij deze eerste voorstelsessie bleef het echter, beetje jammer Matthijs...het feestje was er echter niet minder geslaagd door, dat hadden we dan wel weer voor elkaar geboxt;-) We waren met z'n allen redelijk in de ban van Matthijs, het was Matthijs voor en Matthijs na. Oke, met zijn nonchalante houding, ingenomen glimlach en zwarte muts over zijn haren (voor velen een grote ergernis, die haren), was hij wel een welkome afleiding op onze, voornamelijk uit dames bestaande, werkvloer. Ik ben inmiddels goed terug in de realiteit getrokken, niet iedereen vindt Matthijs leuk. En eerlijk toegeven, ook ik ben inmiddels wel een beetje Matthijs-moe. Het is nu wel tijd om iemand anders (vooral jong, knap en leuk, en aardig) dagelijks op de buis te parkeren. De Matthijs-moeheid (of niet) wordt in het stukje van Ebru, en in de reacties hierop, wel op een hele (h)eerlijke manier neergezet..