Happy Holidays op Langkawi!

Het is alsof ik op langkawi ben en een rondleiding geef, net als 7 jaar geleden. Maar nu zit ik hier en geef ik een tour met adresjes en tips om te eten, te drinken en leer ik maleise woordjes aan iemand die morgenochtend de bus pakt... Weg uit Hat Yai, wat een vreselijke plek vond ik dat. Vandaag kon ik die ervaring voor het eerst na 7 jaar met iemand delen, hoe fijn;-) Ik moest er destijds heen voor een stomme stempel in mijn paspoort. En mocht na vier uur weer weg.

Zij mag morgen weg. Naar Langkawi, waar je lekker te o ice limau kan drinken en roti canai kan eten! Het paleis van Anna and the King bezoeken, ontbijten bij de Breakfast club in Pantai Cenang, eten bij Champor Champor of Little India, genieten van het uitzicht vanuit de Cable Car, vrienden maken in de marina, en slapen in het hostel van de man die probeert in het guinness book of records te komen met het langste schilderij ter wereld maar van wie ik de naam ben vergeten...Het enige wat ik me nog herinner is dat zijn motto was: Happy Holidays! En dat ie een hele lange dikke grijze baard had, en ik geloof niet al zijn tanden meer maar dat wilden jullie vast niet weten.

Het is bijna alsof ik er zelf ben. Maar zij is er nu, en ik ben er straks. Als zij er al niet meer is. Dat klinkt heel dramatisch. Maar dat is het gelukkig niet. Meer een kwestie van slechte timing. Nu eerst schaatsen kijken...